راهنمای خواندن برچسب غذایی
ابتدا اندازه سهم و سپس انرژی، قند و نمک را بررسی کنید. مقدار درجشده برای هر سهم را با مقدار واقعی مصرف خود مقایسه کنید.
منتشرشده در مجلهٔ متابول · محتوای آموزشی؛ جایگزین نظر پزشک یا متخصص نیست.
برچسب غذایی زمانی کمک میکند که بدانیم دنبال پاسخ چه پرسشی هستیم. ممکن است بخواهیم دو ماست، دو نان بستهبندی یا دو نوشیدنی را مقایسه کنیم. لازم نیست هنگام هر خرید تمام اعداد را حفظ کنیم؛ کافی است مبنای اطلاعات، اندازه مصرف خود و چند ماده مهم را درست بخوانیم. نوشته تبلیغاتی روی بسته، جای جدول و ترکیبات را نمیگیرد.
اول مبنای جدول
ببینید اعداد برای صد گرم، صد میلیلیتر، یک سهم یا کل بسته نوشته شدهاند. دو عدد فقط وقتی قابل مقایسهاند که مبنای یکسان داشته باشند. اگر یک بسته چند سهم دارد و شما همه آن را مصرف میکنید، اطلاعات یک سهم به تنهایی مصرف واقعی شما را نشان نمیدهد. وزن سهم را کنار تعداد سهمها بخوانید.
بعد ترکیبات
نام مواد اولیه را بررسی کنید، بهخصوص وقتی به مادهای حساسیت دارید یا لازم است از ترکیب خاصی پرهیز کنید. وجود عبارتهایی مانند طبیعی، رژیمی یا بدون شکر اضافه، توضیح کاملی درباره همه ویژگیهای محصول نیست. حتی در چنین محصولی هم بررسی انرژی، چربی، نمک و مقدار مصرف همچنان معنی دارد و نباید از روی یک عنوان تصمیم گرفت.
یک مقایسه کاربردی
دو محصول همگروه را کنار هم بگذارید و فقط یک یا دو معیار مرتبط با نیاز خود را مقایسه کنید. برای مثال در انتخاب یک میانوعده بستهبندیشده، هم اندازه واقعی مصرف و هم قند و نمک را ببینید. مقایسه یک غذای کامل با یک چاشنی بر اساس عدد کالری به تنهایی، معمولاً به انتخاب روشنی منتهی نمیشود.
وقتی عددی روشن نیست
از حدس زدن واحدها یا پر کردن جای خالی با صفر خودداری کنید. تصویر واضحی از جدول بگیرید یا از تولیدکننده اطلاعات بخواهید. اگر محصول را در یک برنامه ثبت میکنید، میان مقدار هر صد گرم و مقدار سهم تمایز بگذارید. اطلاعات برچسب راهنمای انتخاب عمومی است و جای برنامه اختصاصی برای بیماری یا حساسیت را نمیگیرد.
منبع برای مطالعه بیشتر: nhs.uk